بر آن است كه خداوند بسيارى از سختيها و مصيبتها و درد و رنجهايى را كه امام حسين ( ع ) در طول زندگيش با آنها مواجه بود ، پيامبر را آگاه ساخته بود بطورى كه گمان مىرفت كه از فاجعهء كربلا و كشته‌ها و خونهايى كه در آن ريخته شد نيز اطلاع داشت و حتى چنانچه از برخورد زهير بن القين هنگامى كه امام حسين ( ع ) بر او وارد شد ، برمىآيد برخى يارانش را در جريان آن گذارده بود . زهير بن القين از حج برمىگشت و از طرفداران عثمان بود . وقتى به امام حسين كه عازم كربلا بود برخورد كرد و به او پيوست و به دوستان و همراهانش گفت : ما به همراه سلمان فارسى در جنگى شركت داشتيم خداوند يارمان بود و پيروز شديم و غنايمى بدست آورديم . سلمان به ما گفت : چنانچه تا جنگ سرور جوانان بهشتى ( امام حسين ) زنده بوديد براى همراهى و جنگيدن در كنار وى بيش از آنچه كه اكنون غنيمت بدست آورده‌ايد ، خوش‌حال باشيد ، طبيعى است كه اگر پيامبر ( ص ) او را مطلع نساخته بود سلمان خبرى از آينده نمىتوانست داشته باشد . اين نيز روايت شده كه على ( ع ) در گذشتن از كربلا ، مدت درازى در آن ايستاد و گريه كرد و آنگاه از آنچه كه بر فرزندش در آنجا جريان خواهد يافت ، صحبت فرمود . على و ديگران نمىتوانستند خبر از آنچه كه بر خودشان يا يكى از خاندانشان جريان خواهد يافت ، داشته باشند مگر آنكه پيامبرى كه همه چيز را مىتوانست از طريق وحى ، دريافت كند ، باخبر شده باشد . ام سلمة رضوان اللّه عليها نيز از آنچه در كربلا اتفاق خواهد افتاد ، سخن گفته است . راويان روايت كرده‌اند كه وقتى جبراييل پيامبر ( ص ) را در جريان آنچه كه بر فرزندش حسين مىآيد قرار داد و مشتى خاك آنجا را به پيامبر داد و پيامبر نيز آن را به وى داد و به آگاهيش رساند كه از اين خاك به هنگام كشته شدن حسين ، خون فواره خواهد زد و چنين نيز شد . ام سلمة از اين موضوع با امام حسين هنگامى كه رهسپار عراق بود و به وداعش آمده بود ، صحبت كرد و امام حسين نيز از خاك كربلا به او داد و از همان هنگام كه ابا عبد اللّه عازم عراق گرديد هر روز ، با خاك ديدار تازه مىكرد و در روز دهم محرم طبق معمول دنبال آن گشت و آن را خون‌چكان يافت . او نخستين كسى از اهل حجاز بود كه از كشته شدن امام حسين باخبر گرديد اين مطلب در روايات بسيارى آمده اگر چه بخش اعظم از آنها در سطح مطلوبى قرار ندارند . بهر حال امام حسين مدت هفت سال يا اندكى كمتر بنا به اختلاف رواياتى كه در تاريخ ولادتش ، وجود دارد ، با جدش پيامبر ماند پيامبر او را حسين ناميده بود